W gabinecie często słyszymy: „Boję się brać hormony, bo rozleniwię tarczycę i już nigdy sama nie ruszy”. Ten lęk jest zrozumiały, bo słowo „hormony” budzi duże emocje i skojarzenia z ingerencją w organizm. W rzeczywistości mechanizm działania leczenia tarczycy wygląda inaczej, niż podpowiada intuicja.

Wystarczy kilkanaście minut zbyt intensywnego słońca i wieczorem okazuje się, że skóra dziecka jest czerwona, gorąca i bolesna. To oparzenie słoneczne – najczęściej pierwszego stopnia.

Niby zaczynasz od intymności, a po chwili jesteś już przy swoim ciele, wyglądzie, karmieniu piersią, bólu, zmęczeniu, libido, śnie, nastroju i tym wszystkim, o czym czasem łatwiej pomyśleć niż powiedzieć na głos.

Jeśli jesteś mamą, może od razu przyjdzie Ci do głowy ciało po ciąży. Obwód w pasie. Piersi. Karmienie. To, czy nadal czujesz się atrakcyjna. To, czy współżycie jest przyjemnością, obowiązkiem, źródłem napięcia, czy tematem, który najchętniej omijasz.

Hasło „zakwaszenie organizmu” wraca regularnie. Pojawia się w reklamach suplementów, w rozmowach o diecie, czasem w gabinecie. Ktoś mówi, że jest zmęczony, boli go głowa, ma gorsze samopoczucie, więc „pewnie jest zakwaszony”. A potem pojawia się proste rozwiązanie: tabletki, proszki, specjalna dieta albo preparaty na „odkwaszanie organizmu”.

Brzmi logicznie? Tylko że fizjologia działa trochę inaczej.

Jak przygotować dziecko do wakacji? Nie będzie tu listy kremów z filtrem ani przypomnienia o czapce z daszkiem. Chciałabym pokazać Ci pięć sytuacji, które co roku powtarzają się w gabinecie pediatry. Wszystkie są przewidywalne i dlatego warto je znać.

14 czerwca obchodzimy Światowy Dzień Krwiodawcy. Data nie jest przypadkowa. Tego dnia, w 1868 roku, urodził się Karl Landsteiner, austriacki lekarz, który odkrył grupy krwi i stworzył fundament współczesnej transfuzjologii. Za swoje odkrycie otrzymał Nagrodę Nobla w 1930 roku.

Dziś trudno wyobrazić sobie medycynę bez tej wiedzy. Jeszcze sto kilkadziesiąt lat temu przetoczenie krwi było bardziej loterią niż leczeniem. Lekarze nie wiedzieli, dlaczego jedni pacjenci przeżywali transfuzję, a inni umierali mimo pozornie identycznego zabiegu. Dopiero odkrycie grup krwi pozwoliło zrozumieć, że organizm rozpoznaje własne krwinki i potrafi gwałtownie reagować na obce.

Kiedy dziecko choruje i dostaje antybiotyk, naturalne jest, że rodzice zadają sobie pytanie: zostać w domu czy wyjść na spacer? Świeże powietrze działa korzystnie, ale nie w każdej sytuacji i nie od razu. Wyjaśniamy, kiedy taki wyjście jest bezpieczne, a kiedy lepiej jeszcze poczekać.

Często spotykam się z pomysłem, żeby zrobić dziecku badania „przy okazji”. Dziecko ma infekcję, i tak trzeba pobrać krew, więc pojawia się myśl: skoro już kłujemy, to sprawdźmy od razu morfologię, CRP, żelazo, ferrytynę, witaminę D, może tarczycę, może jeszcze kilka innych rzeczy. Rodzic chce dobrze. Chce wykorzystać jedno pobranie krwi i mieć poczucie, że „sprawdził wszystko”.

5 maja obchodzimy Światowy Dzień Nadciśnienia Płucnego. To dzień, który ma zwiększać świadomość choroby dotyczącej płuc i serca, ale nie chodzi wyłącznie o mówienie o późnym rozpoznaniu. W przypadku dzieci sytuacja często wygląda inaczej niż u dorosłych, bo część najmłodszych pacjentów zostaje objęta opieką już w okresie noworodkowym albo niemowlęcym. Świadomość jest potrzebna także po to, żeby lepiej rozumieć dzieci, które z tą chorobą rosną, uczą się, bawią i próbują uczestniczyć w codziennym życiu tak normalnie, jak to możliwe.

Czy po zwolnienie ze szkoły dziecko może przyjść do lekarza samo? Kto usprawiedliwia nieobecność w szkole?

To jedna z najczęstszych sytuacji w gabinecie pediatrycznym. Dziecko przychodzi samo albo z kimś bliskim i chce „tylko zwolnienie” albo badanie. Lekarz odmawia bez obecności rodzica, a po drugiej stronie pojawia się zdziwienie. Odmowa wynika nie z decyzji lekarza, tylko z mechanizmu, który opisuje prawo.

Powijaki to historyczna praktyka pielęgnacyjna, polegająca na ciasnym owijaniu niemowlęcia w płótno, popularna w Europie aż do XIX wieku.

Poszukiwanie zdrowia nie jest jednowymiarowe. Z jednej strony mamy medycynę opartą na dowodach, wytyczne, badania naukowe i doświadczenie kliniczne. Z drugiej: własne odczucia, obserwacje ciała, emocje, przekonania i codzienne wybory. Te dwa światy nie stoją w sprzeczności. One się uzupełniają.

W którymś momencie prawie każdy rodzic słyszy „charczenie” w nosie swojego dziecka i myśli to samo. Na początku był katar jak woda. Przezroczysty, męczący, lejący się bez końca. Potem, po kilku dniach, dziecko przestało gorączkować. Zaczęło się bawić. Wrócił apetyt. A nos? Nos nie dostał tej informacji.

Wówczas zaczyna się znajomy scenariusz: mijają dwa tygodnie, czasem trzy, a katar nadal jest. Już nie wodnisty, tylko gęsty. Żółty. Zielony. I w głowie zapala się czerwone światło.

Czytaj dalej „Międzynarodowy Dzień Zerowej Tolerancji dla FGM” →

Czasem mam wrażenie, że polski system ochrony zdrowia ma swój własny język. I że pacjent (a szczególnie rodzic małego dziecka) ma się go domyślić.

Bo przecież intuicyjnie wydaje się to bardzo proste: dziecko zachorowało → trzeba jechać do lekarza.

Tylko że bardzo szybko okazuje się, że „do lekarza” to nie jedno miejsce. A „pomoc medyczna” w praktyce wygląda jak kilka różnych drzwi, które prowadzą do zupełnie innych celów. I kiedy rodzic nie wie, co jest za którymi drzwiami – zaczyna się krążenie. Jedna izba przyjęć, potem druga. SOR, potem przychodnia. Telefon tu, telefon tam. A na końcu frustracja, że nikt nie pomógł.

Imaging saving lives with a simple habit – and being denied. Semmelweis’s discovery ones ignored, now priced, still affects our lifes. Ignaz Semmelweis, XIX-century doctor, discovered that hands hygiene helps to reduce infection.

Zawód pediatry to coś więcej niż tylko praca, to wyzwanie życiowe, którym łączą się satysfakcja i nieustający rozwój a czasem padają kłody pod nogi. Jeżeli rozważasz pediatrię jako Twój przyszły zawód, podpowiem Ci, co tak naprawdę czeka Cię w codziennej praktyce. Oto 10 kluczowych aspektów, które pomogą Ci zrozumieć, na czym polega bycie pediatrą.

Zarówno ryzyko, jak i odpowiedzialność za decyzje zdrowotne dziecka spoczywają na barkach rodziców. Nie ma w tym prostych rozwiązań ani gwarancji.

Odpowiedzialność rodziców za zdrowie dziecka – jaką rolę pełni lekarz?

Na całym świecie, w sierpniu, zwraca się uwagę na karmienie piersią i jego znaczenie. Przypominamy, jak ważne jest wsparcie w tej dziedzinie i dlaczego warto korzystać z pomocy Certyfikowanego Doradcy Laktacyjnego (CDL). To także czas na rozmowę o wyzwaniach, z jakimi mierzą się mamy, oraz o tym, jak wsparcie psychologiczne może odegrać kluczową rolę w trudniejszych sytuacjach.

Rejestracja to proces formalnego zgłaszania się do instytucji, organizacji lub usługi w celu uzyskania dostępu do jej zasobów lub świadczeń. W kontekście medycznym, rejestracja oznacza zapisanie się do placówki medycznej lub do konkretnego lekarza w celu uzyskania opieki zdrowotnej.

Urazy na trampolinie wśród dzieci: Jakie są ryzyka i jak im zapobiegać?

Trampoliny cieszą się ogromną popularnością wśród dzieci, oferując im nie tylko doskonałą zabawę, ale także możliwość rozwijania zdolności motorycznych. Niestety, zabawa na trampolinie niesie ze sobą pewne ryzyka, które mogą prowadzić do poważnych urazów.